Profilo di nO i Na*★.•°•.°ღ sPaCe*(∩_∩)*FR...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
*★.•°•.°ღ sPaCe*(∩_∩)*FRuiTღ .•°•.★*...หรือกระต่ายในดวงจันทร์นั้นคือภาพลวงตา?... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
05 agosto ชีวิตใหม่ตอนนี้อยู่ยโสธรแล้ว
ได้มาทำงานใช้ทุนที่นี่ ตอนนี้ดีใจมากที่ได้มาอยู่ที่นี่
เพราะตอนแรกก็กลัวรพ.จะเงียบเหงา ไม่ชอบที่คนตจว.เลิกงานก็เข้าบ้านตัวเอง
แต่ที่นี่ไม่เหงาแฮะ พี่ๆที่รพ.ใจดี พาไปกินข้าว เลี้ยงแล้วเลี้ยงอีก
หาเรื่องจาเลี้ยงกันได้ตลอด ขนาดเรารับปริญญากลับมายังเลี้ยงอีกเลย
ไม่ได้ชอบของฟรี แต่ชอบที่รู้สึกอบอุ่น
เคยกลัวว่ามานี่แล้วจะโดนข่ม เพราะเราใหม่และไม่ได้เก่งเหมือนพี่ๆที่เค้าทำมาหลายปี
แต่พี่ๆที่นี่ไม่มีไคข่ม ทุกคนให้กำลังใจและบอกว่าจะช่วยสอนงาน
เราทำงานช้าก็บอกว่าให้เราพยายาม อีกหน่อยหมอก็เก่ง
มีอีกมากมายที่ประทับใจ
ชีวิตเปลี่ยนไปอย่างจริงจัง อย่างน้อยเราก็ไกลจากคณะ ลืมซะอดีต
ขอให้เราอยู่ที่นี่ได้นานๆและมีความสุขด้วยเถอะ สาธุ
รักทุกคนที่นี่จัง^____^ 05 gennaio อีกเดือนกว่า..จะจบแล้วใกล้จะจบแล้วนะ หุหุหุ
บอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง ควรจะดีใจเนอะ
โรคยึดติดกะที่เก่าๆของเรายังไม่หาย
รู้สึกมีห่วง เหอๆ ห่วงอยู่คนเดียว ไม่มีไคมาช่วยห่วง
ลองคิดย้อนไปถึงตอนENT
ถ้าเราไม่ได้ไปเปลี่ยนคณะที่เลือกไว้
ตอนนี้เราคงได้อยู่สถาปัตย์ จุฬา ไปแล้ว
คงไม่ได้รู้จักกับเพื่อนทุกคน
รวมทั้งคนที่ไม่น่ามารู้จักกันเลย(คนแบบนั้นมีในโลกนี้จริงๆด้วย)
ชีวิตเราจะดีหรือจะแย่กว่านี้นะ
เหมือนเจอทางแยกที่เมื่อเราเลือกที่จะเดินไปทางนึง
เราจะไม่สามารถรู้ได้เลยว่า
ถ้าเราเลือกเดินไปอีกทางเราจะได้พบเจอกับอะไร
ก็ในเมื่อเลือกมาทางนี้แล้วหนิ
เราก็ควรจะยอมรับ และพอใจกับสิ่งที่เราเลือก
อุปสรรคและสิ่งเลวร้ายที่เจอ
คงเป็นสิ่งที่โชคชะตาได้กำหนดมา
เพื่อให้เราได้เติบโตได้อย่างเข้มแข็งและอดทน
พร้อมที่จะเผชิญกับโลกที่กว้างกว่านี้ในเส้นทางข้างหน้า
เรื่องดีดี คนดีดี ที่ได้พบเจอกัน
ชาติที่แล้วเราทำบุญร่วมกันมามากแค่ไหนนะ
ถึงได้มาร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราได้มากขนาดนี้
ขอบคุณ เพื่อน ที่คอยรับฟังความทุกข์ของเรา
ขอบคุณ เพื่อน ที่แบ่งปันความสุขและช่วยเหลือเราเสมอ
ขอโทษ บางคน ถ้าเราทำตัวงี่เง่า
ขอโทษ บางคน ที่เราทำตัวเหินห่าง
ขอโทษ อีกมากมายที่เราไม่ได้พิมไว้ ณ ที่นี้
หวังว่าจะได้พบกับทุกคนอีก พบกันด้วยความสุข ทุกๆคนเลยนะ 12 novembre เด๋วนี้ไม่ค่อยได้มาอัพแฮะ ขี้เกียจอ่ะ
ชีวิตไม่ได้ดีขึ้นอ่ะ เซ็ง
ไปรามา ว่างจิงๆ แต่ถ้างานหนักก็บ่นอีกแหละ
endoก็...เบื่อเจ๊จิงๆเรย
ถ้าเราเป็นอาจารย์จะไม่เป็นงี้เด็ดขาดเลย แย่อ่ะ เหอๆ
จารศุภก็บ่นๆๆๆๆๆ แต่นู๋ก็รักจารค่ะ เหอะๆ จบดีก่า ขี้เกียจอ่ะ
ไปเล่นHi5ดีก่า 29 settembre ในที่สุดก็ด้ายไปดูหนังคุณเกย์ 55
ขอบพะคุณคุณเพื่อนที่เค้าไม่อยากให้เราเอ่ยนาม
ที่สงสารเรา ไปดูเป็นเพื่อนเรา อิอิ
เราว่า ไม่ผิดหวังน้าที่ได้ดู เป็นหนังที่ดีเรื่องนึงเลยแหละ
น่าสงสารผู้ชายบางคนที่ไม่กล้าดูเพราะกลัวถูกเข้าใจว่าเป็นเกย์
หนังเลยเสียรายได้จากคนเหล่านี้ไปเลย เหอะๆ
ในที่สุดก็ได้เห็น ชิงช้าสวรรค์ที่สวนลุมไนท์บาซ่า
ใหญ่จัง มันมีจิงๆด้วยนะ หนังเรื่องนี้คงถ่ายปลายปีที่แล้ว
วันที่เราถูกหักหลัง...
รายงานความคืบหน้า(หรือคืบหลัง)ของคลินิกเดก่า
ตอนนี้ fixed crownกะbridge permanent ไปละ
ทำอาจารรุ่งปวดหัวเลย เพราะtemp fixed ไปแล้วเอาไม่ออกง่ะ
กว่าจาออกก็11โมง โดยพี่เล็ก(พี่ผู้ช่วยจอมพลัง)
เกือบถอดใจไปแล้ว อาจารบอกให้เรานัดมาวันหลังที่cementมันคลายตัวแล้ว
อาจจะเอาออกได้ แต่นู๋จาได้เกรด C นะจ้ะ
เราก็บอกไม่เป็นไรค่ะ แต่อาจารก็ให้พยายามอีกที
จนเอาออกมาได้ในที่สุด เย้ๆๆ
เป็น1ในร้อยที่จาไม่ต้องเม้กอัพพรอส วะฮะฮะ
อย่าได้มีไรเกิดขึ้นเลย สาธุๆ ไม่กินหมูก็ยอม(บนไว้..หึหึ)
แต่มีหรือที่ดวงของน้อยหน่าจะขึ้นไปซะหมด
Endo molar 4 canal ของเราที่จะนัดมาtmc
อาจารจีรภัทร บอกให้ลองx-ray MAFก่อน
เพื่อจะได้ไม่มางมโข่ง TMCอยู่
แต่พอจะมาให้อาจารตรวจ อาจารก็ดันเปลี่ยนตัวกะอ.ศุภชัยอย่างกระทันหัน
อาจารศุภก็เป็นอาจารที่ปรึกษาเราอ่านะ
แต่อาจารมาทะลายseptumของเรา แล้วหาว่าเราขยายแปลกๆ
ก็ตอของseptumที่อาจารทะลายมันเป็นก้อนอยู่อะเดะ
แปลว่าเราเหลือ3ราก ต้องขอเคสใหม่และต้อง
ทำให้ถึงTMCแบบone visitเพราะเราเหลืออีกครั้งเดียวก็จะ
ต้องเข้าเมกอัพแล้ว ถ้าไม่TMCก็เม้กไม่ได้
แงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อาจารบ้าๆๆๆๆๆๆๆๆ
ถ้าเราทำไม่ได้ล่ะ อยู่อีกปีก็ด้าย!!!
เหนื่อยจริงๆที่ต้องอดทนกับหลายๆอย่างพร้อมๆกัน
อรมันเป็นอะไรอ่ะ รีบๆหายซะที
อรจะไปดูหนังกะเราไม่ใช่เหรอ กลับมาเป็นคนเดิมเด๋วนี้นะ แง่งๆๆๆ\>o<"/
ส่วนอีกเรื่อง..เราจะไม่ร้องไห้ให้เรื่องแบบนั้นอีกแล้ว มันเหนื่อย...
แล้วก็อีกเรื่อง..เออเหนื่อยๆๆๆเรื่องของคนอื่น เหอๆ เราวุ่นวายไปรึป่าวนะ เฮ้อ..
23 settembre ไมมันโหลดรูปลงสเปสไม่ได้อ่ะ ในHI5ด้วย
อยากใส่รูปง่า...ทามงายเด>.<"
อยากดูหนังตั้งหลายเรื่องอ่ะตอนนี้
ล่าสุด เพิ่งไปดูสายลับจับบ้านเล็กมา น่ารักดี
อยากดูเรื่องBANGKOK LOVE STORYอ่ะ
อรมานบอกว่าจาไปดูก่าเรา แล้วอยู่ดีๆก็เป็นโรคจิตหงุดหงิดไรไม่รุ
เราเลยอดดูเลย อยากดูๆๆๆๆๆๆๆง่า
มะไหร่จะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นในชีวิตบ้างนะ เฮ้อ...
รายงานเยอะแยะ ขี้เกียจเจงเลย...เฮ้อๆๆๆ
19 settembre Externวันนี้รู้รพ.ที่จะไป EXTERN ของศัลย์ละ
ไกลม๊ากกกกกกก
นั่นก็คือ
รพ.รามาธิบดี
เหอะๆๆ ก็ดีอะนะ จะได้กลับบ้าน แถมยังได้กลับมาเรียนภาษาปะกิดกะคุณทอมด้วย
แต่ก็อดเที่ยว ช่างมานเห๊อะ ตอนนี้โรคจิตอยู่
ไม่มีกะใจไปไหนหรอก
ไม่เข้าใจเลยว่า คนที่พูดโกหกแล้วทำเฉยๆอยู่ได้
เค้าทำได้ไงนะ ถ้าเราไม่รู้ก็คงดี แต่รู้แล้วมัน..เจ็บพิลึกเนอะ เหอๆ
เค้าจะให้เขียนเลือกที่ไปใช้ทุนละ
ทำไมยิ่งใกล้จบ เรายิ่งกลัวนะ
กลัวการเปลี่ยนแปลง กลัวที่ใหม่ๆ กลัวคนใหม่ๆ
กลัวการต้องทำตัวเป็นหมอ น่าเชื่อถือ คิดเอง ตัดสินใจเอง และบริหารคน
ยังอยากเล่นไปวันๆอยู่เลยอ่ะ อยากเป็นเด็ก อยากมีคนดูแลอยู่
แต่ถ้ามาถึงจิงๆ เราก็คงผ่านไปได้เองแหละ บ่นปายงั้น แต่ก็กัวจิงๆ
วันนี้เพิ่งfixed crown and bridgeในปากป๊ะป๋าไป
ขอให้ป๋าไม่เสียวฟัน ใช้งานได้ดีด้วยเต๊อะ
ดีใจมั้กม๊าก พิมพ์มาครั้งเดียวเอง ก็ได้ละ แนบและไม่กระดกเลย
อีกเคสที่เป็นเคสเกินก็เป็น post&coreก็พิมพ์ครั้งเดียว
ทำเองหมดเลยด้วย ทั้งdrill canalและพิม
ก็fixed postไปละ วะฮะฮะ ดีจายอีกที เหอะๆ
แต่endoนี่ดิ
แบบคางบวมมาเลยอ่ะ
ก็ก่อwallไปตั้ง 4 ครั้งอ่ะ ไม่contaminateก็ไม่รุจาว่าไงละ
ก็จ่ายยาไป ibuprofenกะamoxy
วันนี้โทไปน้องหายปวดและหายบวมละ
แต่น้องจาสอบอ่ะดิ2อาทิดเลยที่จะไม่ยอมมา
จะขอให้มาช่วงวันที่หยุดอ่านหนังสือ จาบาปมั้ยเนี่ย
แต่ก็เห็นน้องบอกว่าอ่านหนังสือก่อนสอบตั้งนานมาแล้วหนิ
นะนะนะ ไม่ซีเวียหรอกมั้ง แงแง กัวจิงๆว่าจะทำจนเลยไปเทอมนู้นๆๆ
แต่เราก็ดีก่าเพื่อนคนอื่นตั้งหลายคน ไม่กล้าบ่นหรอกก้ะ
แอบกังวลอยู่ในใจก็ได้อ่ะ ก็เรื่องของตัวเองก็ต้องห่วงตัวเองดิเนอะ
ว่าแล้วก็ยังไม่ได้ทำรายงานอาจารจุเลย กัวๆๆ
คนอะไร แค่อยู่ใกล้ก็ตัวสั่นๆๆแล้วอะ เป็นไรไม่รู้ กัวอะ 16 settembre เฮ้อเหนื่อย..ใจสอบเส็ดแล้ว แต่รายงานท่วมหัว
ขี้เกียจจิงจังอ่ะ เซ็งอ่ะ เบื่อคนกะล่อน
อาทิดที่แล้วไปสวนผึ้ง จ.ราชบุรีมา
เป็นโครงการฝึกบุคลิกภาพของอ.อรพินท์
ไม่รู้ฝึกยังไงอ่ะ ไม่เหงเกี่ยว แต่ก็หนุกดี
ได้ไปเที่ยวสูดอากาศดีๆ ชอบๆๆ
ได้เห็นรุ้งกินน้ำด้วยล่ะ
งานตอนนี้ก็..ปลง
prosth caseป๊ะป๋าก็ลองsubstructureลงแล้ว
ส่งlab ทำporcelainอยู่ อย่าdistortมานะ
อยากทำทีเดียวผ่านอ่ะ จาได้หมดห่วง
คุณ post coreก็เลื่อนมาเรื่อยๆ ยังบ่ได้ลองpostเลย
แต่เค้าสัญญาว่าเดือนนี้มาได้ตลอดเพราะเค้าจะถือศีลอดละ
ไม่ทันอยู่ดีแหละ แต่ดีที่เป็นเคสเกิน เด๋วจารก็เอาไปทำต่อให้อยู่ดี หุหุ
endo molarก็ คนไข้โทมาบอกปวดฟันอ่ะ
เราก็ตกใจไป แต่ถามคนอื่นมาเค้าก็บอกว่าปกติ
ก็lesionปลายรากใหญ่ พอไปกระตุ้นเลยปวดขึ้นมา
ได้อาจารย์สายสวาทมาปล่อยพลังให้
ก่อwallรอบที่4ไป นู๋จะรักษาwallของอ.สุดชีวิตค่ะ
วันนั้นเลยเป็นassistอาจารย์
แปลงร่างทันตกรรม8หัตถ์หวัดสะท้านฟ้า
ก็วิ่งไปวิ่งมาขี้มูกก็จาไหลอ่ะ ข้าวเที่ยงก็ไม่ได้กิน เบลอ..
มะตอนเช้าเพิ่งสะดุดเก้าอี้ล้มโครมเสียงดัง
ถ้าแผ่นดินไหวตอนนั้นอย่าตกใจ เราทำเองแหละ
ขาหมูช้ำไป3แผล แต่ไม่มีเวลาเจ็บ เหอๆ
OMก็เหลือrecheckก็จะผ่านหมดและ
ไม่ค่อยห่วงเท่าไหร่
วันนี้พิมพ์รายงานเส็ดไป2บับละ
มะเช้านอนตี5คึ่ง ป่าวฟิต แต่ไฟลนตูดไหม้แล้วอ่ะ
เหลือรายงานอาจารจุอีกอ่ะ ยังไม่ได้ทำเลย
ขี้เกียจง่า เขียนเอาได้ป่าวอ่ะ เฮ้อ...
6โมงเย็นแล้วอ่ะ ขี้เกียจทำแง้ว
ไปอ่านโคนันเดก่า เหอๆๆ
ปล.พี่หนุ่ยจาเลี้ยงสายรหัสล่ะ เย้ๆๆ
ปล.2 ไม่เห็นอยากไปออกหน่วยตจว.เลยอ่ะ
ปล.3ตอนนี้ที่ห้อง lab มีหนูบุก ไม่เคยเห็นตัวเลย
แต่มันทิ้งซากไว้ให้เพื่อนตกใจกัน ร้ายมากนะนังหนู
ที่โต๊ะเราเยลลี่รูปหมีที่เราปักไว้ก็หายสาบสูญไปแบบไร้ร่องรอยเลย
^กล่องบนโต๊ะหนิงที่มีรอยเท้าหนู
^เก้าอี้ณันที่มีฝูงรอยเท้าหนู
^รองเท้าณันที่เก็บไว้ใต้โต๊ะก็มีรอยเท้าเต็มเลย เหอะๆ 01 settembre CA or not!!จาสอบแล้ว วันจันทร์นี้
ยังมีอารมณ์มาอัพสเปสอีกนะ จาเริน..
ก็นะ ขอหน่อย มันกังวลพิกลแฮะ
มะวานวันศุกร์อ่ะ ก็ลงคลินิกP&E
ตอนเช้าก็ remove pulp คนไข้ที่นัดมาไป
ก็ไม่มีไร (อ.วนิดาน่ารักมากกกกกกกกก^_^)
ตอนบ่ายได้คนไข้มาขัด Am
ซี่#17คอฟันด้านเพดานปาก ภาอุดมา
เก่งมาก อุดยากนะเนี่ย อุดได้ขอบงามมากๆเลยอ่ะค่ะ
ขอตบมือให้(แปะๆๆๆๆๆ^ll^)
แล้วเราก็หาซี่อื่นทำอีก ได้อุดCl V GIก็ไมมีไร
แต่ที่กังวลคือ เราเพิ่งมานึกได้ว่า
ตอนที่เราตรวจในช่องปากคนไข้
ตรงบริเวณtorus palatinusคุณลุงเค้า
มันแปลกๆอ่ะ เป็นก้อนแบบติ่งๆปูดๆหลายlobe
ไม่สมมาตร แล้วก็เป็นแผลๆแหยะๆขาวๆด้วย
ตอนเห็นก็ไม่ทันคิดว่าอะไร แบบว่ารีบทำ
มานึกได้อีกที..มะเร็งป่าวอ่ะ??
เหมือนคุณลุงจะไม่รู้
หมอที่รักษาโรคเส้นเลือดในสมองตีบกะหัวใจโตกะเบาหวาน
คงไม่ได้แหกปากคนไข้ดูหรอกมั้ง
หรือแผลจากเบาหวาน..ไม่น๊า...
กังวลอ่ะ อ่านหนังสือไปคิดถึงคุณลุงไป
ทามงายดีง่า...เง่อๆๆ>.<"
ตอนเย็น จ้อกอ้วนมานเก๊อะเอาพุดซาลูกสุดท้ายมาให้เรากิน
ตอนแรกก็แอบถามว่า มันมีอาไรพิเศษประหลาดเหรอ
ถึงไม่กินเอง จ้อกมานก็บอกว่าซื้อมาโลนึง กินไปเยอะแล้ว
เราก็เลยกินก็ได้ ลูกสุดท้าย เผื่อแฟนจะหล่อ เหอๆ
พอกินไปประมาณ80%ของลูกละ
ก็เหลือบไปมองเม็ด
แว้กกกกกกกกกกกกกกกกก!!!
มีตัวเส้นๆโงกหัวหงึกๆให้เราอยู่ อี๋.....@+@"
เออ..ดีนะที่เห็นเป็นตัว นี่ถ้าเห็นครึ่งตัวนะ ไม่อยากจาคิด
หรือเรากินไปแล้วหว่า มันต้องอยู่กันเป็นคู่2ตัวป่าวฟะ
ขอโต้ดนะน้องหนอน..
เอาเหอะ มันก็คงโดนน้ำย่อยในกะเพาะเราสลายไปแล้วล่ะ
ต่อไปนี้จาไม่รับของจากคนอ้วนแล่ว..แง่งๆๆ
(มะเกี่ยวหนิ เหอะๆ) 15 agosto สอบง่ะสอบ x-ray มา
เฮ้ย...ทามม่ายค่อยได้อ่ะ
งงๆๆพิกลว่าที่ตอบไปมันใช่ป่าวหว่า
ง่ะ..เออ..ทามใจก็ได้
ถ้าตกก็ทำรายงานไง เหอะๆๆ
เอาอารายกะคนไม่สบาย กินยาไป 4 เม็ด
สมองก็กลวงโบร๋ว...@.@
ไมคอมมานหายากจังอ่ะ
ที่คณะห้องคอมก็ปิดจะทุบตึก ห้องสมุดก็เต็ม
ถ่อไป internet cafe ที่ซอยรางน้ำก็เต็ม
(บ่ายขนาดเน้ยังว่างมาเล่นเกมกันอีก..สงสารแม่ป่ะเนี่ยคะ
เหอะๆโกดหนิ ก็เราจาพิมงาน)
เลยกลับไปรามา เออค่อยยางชั่ว
ห้องคอมอย่างดีมีคุณภาพ เงียบดีด้วย แหะๆ
ใช้รหัสหม่าม๊าเข้ามาเล่นก็ได้
ไมไม่มาแต่แรกนะ
แต่ที่นี่เค้ามีจับเวลาเล่นได้ชม.ครึ่งก็จะปิดเอง
ดีเหมือนกันแฮะ บ่นๆไปงั้น กลับคณะเดก่า..เฮ้อ เหนื่อย(หาคอม)
11 agosto สุขสันต์วันแม่ค่า\^o^/
(วันนี้ไม่ได้ไปไหน คนแยะอ่ะ กินกะนอนกะเล่นคอม)
อาทิตย์ที่แล้วมะได้กลับบ้านอ่ะ
ก็วันเสาร์ต้องไปดูงานที่คลินิกเอกชน
ที่เราไปคือคลินิกสหทันตแพทย์ แถวเจริญนคร
กะศูนย์ทันตกรรมเดนทิส หน้าโรงแรมมาริออท ที่อยู่ไม่ไกลจากกันเท่าไหร่
จริงๆวันนี้ต้องไป 2 กลุ่ม มีกลุ่มเรากะกลุ่มอร
แต่กลุ่มเราไป 4 คนจาก 6 คน ส่วนกลุ่มอร ไป 1 คนจาก 6 คน
เออ..ทำไมคนที่รู้สึกผิดคือคนที่ไปนะ
(จะบ่นอ่ะ จะไม่ไปก็ลงชื่อไม่ไปแต่แรกดิ คนมีธุระจริงก็ไม่เป็นไร
แต่คนไม่จริงนี่ดิ พี่ที่เค้าจัดเค้าแอบเหน็บแนม คนที่ได้ยินคือคนไปอ่ะนะ)
เด๋วนี้เรา aggressive เหอะๆๆ
ก็ไปถึงพี่ที่พาทัวร์คือเป็นผู้จัดการของสาขา
ที่นี่เป็นของหมอกุญชร เค้าเปิดเป็นระบบ neodent แบบฝึกผู้ช่วยทันตแพทย์ด้วย
เพราะส่วนใหญ่คนที่มาทำเค้าไม่ได้จบหลักสูตรผู้ช่วยมา
ก็ดีนะ แต่ผู้ช่วยดีไม่ดี ไม่ได้อยู่ที่ว่าจบมารึเปล่าหรอก(เก็บกด)
พอเสร็จจากที่นี่ก็นั่งแท้กซี่ต่อไปโรงแรมมาริออท
ก็เป็นคลินิกที่ตกแต่งแบบแนวโรงแรม สวยดี
พี่เค้าเอารายชื่อหมอมาให้ดู มีพี่วีด้วย ตื่นเต้นๆๆ
แต่เราไม่เจอพี่วีที่นี่เพราะพี่วีทำอยู่อีกสาขานึง
เห็นเพื่อนอีกกลุ่มบอกว่าเจอ^.^
ดูเค้าจะพยายามชักชวนให้พวกเรามาทำ
แต่ต้องมีประสบการณ์ 3 ปีก่อนนะ
ได้ข่าวว่าอิงค์กะป้อจะจองมาทำที่นี่ไว้และ เหอะๆ
มันไกลบ้านเรามากมายอ่ะ ไม่รู้ดิ ดูก่อน อนาคตอีกไกลปู๊น..
ไปเลี้ยงสุกี้ต่อ ใกล้ๆกะคลินิกแหละ
แอบแกล่วเพราะคนน้อยอ่า เกรงจายจังเลยง่ะ
มีพี่หมอที่มาทำคลินิกวันนี้มานั่งคุยด้วย
เป็นพี่ที่จบมหิดล รุ่น26แหนะ แต่พี่ดูเด็กมากเลยอ่ะค่ะ
พอประมาณบ่าย 2 กว่าก็ถึงออกมาได้กัน
ไปเดินเที่ยวตลาดคลองสานต่อ
บังคับขู่เข็ญให้อร ซึ่งเป็นเจ้าถิ่นนำไป อิอิ
ได้เสื้อมา 2 ตัวตามระเบียบ ยิ่งจนๆอยู่ อดจายม่ายหวายยย
ตองเหโทรมาขอร้องให้ไปรับคุณprofessor
ที่จะมาประเมินคณะ ที่สุวรรณภูมิวันอาทิตย์
เลยต้องอยู่หอเลยอ่ะ ประเด็นคือ "นู๋กัวฝรั่งง่า"
ไปถึงคณะ9โมงแล้วก็นั่งรถตู้คณะไป
มีเรา เจ ปอย และฝน
ที่สนามบินมีอ.นิติพันธ์กะอ.ธีรลักษณ์รออยู่ด้วย
กว่าจะเจอคุณ professor fred ก็เกือบเที่ยง..หลงกัน
แล้วอ.ก็ปล่อยเด็กสาว 4 คนไว้กะคุณฝรั่ง 1 คน นั่งรถไปส่งเค้า
ดีที่มีฝนที่พยายามชวนเค้าคุยตลอดเวลา...ปอยหลับ55
เป็นคุณฝรั่งใจดี ไม่กลัวละก็ได้ แต่ก็ไม่ได้คุยหรอกค่ะ เหอะๆ
ส่งคุณfredแล้ว ก็ไปcenturyหาไรกิน..ได้ตังค์มาจากอ.นิติพันธ์300บาท อิอิ
วันศุกร์10ส.ค.ได้ไปออกหน่วยทันตกรรมที่ศาลายา
เป็นงานวันแม่อ่ะ มีองค์โสมเสด็จด้วย
(ได้ไปยืนรับด้วย ไม่รู้ได้ออกทีวีมั่งป่าว ไม่ได้ดูข่าวพระราชสำนักอ่ะ)
มีเก้าอี้ให้ทำฟัน(อุดกะขูด)ประมาณ10ตัว เตียงถอนฟันอีก2ตัว
ช่วงเช้ามีพี่จากภาคเด็กมาประมาณ10คน
เราเลยได้ทำคนไข้ไปคนนึงก่อนที่พี่เค้าจะมา
ก็อุดไปซี่นึงกะขูดหินปูนทั้งปากให้
จากนั้นก็ไปรับลงทะเบียน พูดประโยคเดิมๆจนเจ็บคออ่ะ
คนที่มาทำก็เป็นเจ้าหน้าที่ ชาวบ้านแถวนั้น
รวมทั้งพระกะเณรมากันเต็มเลย
หมอก็มีแต่หมอผู้หญิง จริงๆก็ทำได้เพราะถือเป็นการรักษา
แต่พระก็ดูเด็กๆกะเณรที่เป็นเด็กไปเลยคงไม่รู้มั้ง
กระโดดหนีหมอใหญ่เลย(เป็ดมันบ่นมา)
ตอนบ่ายพี่ๆก็กลับไปเหลือแต่นักศึกษาอย่างพวกเราๆ
เริ่มทำตอนบ่ายโมงครึ่งถึง3โมงครึ่ง
เราเลยทำได้แค่คนเดียวอ่ะ
เป็นน้องเด็กผู้ชายอายุ12ปี อุดฟัน2ซี่กะขูดหินปูน
อุดAm classI ideal ที่ลลิดาไม่เคยทำในคณะอีกแล้ว
(เคยทำตอนออกหน่วยที่หนองกันเกรา)
เหนื่อยอ่ะ ปวดคอ สู้กะลิ้นเด็กที่มาบังตลอดเวลา
อยากได้ผู้ช่วยแต่ ผู้ช่วยที่นี่เค้าส่งของอย่างเดียวอ่ะ ไม่มีมาช่วยทำTT
อัพเดทงานกันหน่อยดีก่า
endo เพิ่งเปิดmolarไปหลังจากคืนไปแล้ว5เคส
วันแรกลงกะอ.อมรา ทุกคนเค้ากัวจนหนีไปลงOMกันหมด
เหลือลงอยู่2คน เรากะรัตน์..โอ้..ช่างกล้า
แต่เราว่าอ.ก้ใจดีออกนะ
อ.บอกให้เราใส่rubber dam 3 ซี่
เราใส่อยู่นานมาก อ.เดินมาถามว่าเป็นไงถึงไหนแล้ว
เราก็บอกว่า"อยากได้มือที่3ช่วยขึงแผ่นยางง่าค่า..แหะๆ"
ทันใดนั้นอ.ก็ใส่ถุงมือมาช่วยเรา Oh my god!
แต่ก็ใส่ไม่ได้อยู่ดีเพราะอ.ดึงรูที่เราเจาะไปครอบฟันผิดซี่
พยายามจะบอก แต่..ไม่กล้าบอก เกรงใจ เด๋วจากลายเป็นสั่งอาจาร
เราเลยพยายามดึงกลับมาครอบซี่ที่ถูก อ.ก็ดึงกลับไปครอบซี่นั้นอีก
ดึงไปดึงมาๆๆๆ..........เวงกำ
จนอ.ทนไม่ไหว เลยเรียกรัตน์ที่ก็ไม่ได้ว่าง มาช่วยเรา เหอะๆๆ
แต่ก็ประทับใจอาจารย์ค่ะ แหะๆๆ อ.น่ารักออก ไคว่าดุนะ หรือเราไม่เคยเจอเอง-_-"
คนไข้คนนี้เป็นนักศึกษาขยันเรียน นัดยากมากมาย
ในประวัติบอกว่าฟันซี่นี่ 4 canal สาธุ..
ยังอยู่ในระยะก่อ wall อยู่เลย เลยยังไม่แน่นอนในชีวิต
หรือขอมาทำอีกซี่ดีหว่า..ไม่งั้นMCว่างๆๆๆเยอะแน่เลย เสียดายTT
PROST ฟันป๊ะป๋า ยังไม่ได้พิมพ์ซะที เฮ้อ...
คุณpost core ก็พิมพ์ไปละ ต้องรอแวกซ์อีก-_-"
OM เหลืออยู่คนเดียวที่งานยุ่งเหลือเกิน ขูดไปหมดละ
แต่ดูท่าจะไม่ยอมมาเข้าmain ก็เข้าใจเค้านะ แต่ทำไงดีอ่ะคะ
31 luglio
ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่ละคร
ที่ฉันมองเห็นอยู่นี้ ที่แท้มันคือความจริง คือคนสองคน ที่บอกรักกัน และคนในนั้น หนึ่งคนคือคนที่ฉัน รักหมดหัวใจ สิ่งที่เธอแสดง ทุกทุกถ้อยคำ เหมือนเธอนั้นพูดกับฉัน แต่ผู้ชายคนนั้น มันไม่ใช่ฉัน ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย ที่ขาดอากาศจะหายใจ ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง แล้วมันทะลุถึงหัวใจ เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร ไม่มีอีกแล้ว กับเธอ ไม่มีเหลือสักอย่าง .... อยากตาย บทบาทของเธอ สิ่งที่เขาทำ ทุกตอนมันเหมือนตอกย้ำ ให้ฉันต้องเสียน้ำตา ภาพที่คุ้นเคย ที่ที่คุ้นตา น้ำเสียงที่เธอ พูดจาท่าทีเหล่านั้น ฉันไม่เคยลืม สิ่งที่เธอแสดง ทุกทุกถ้อยคำ เหมือนเธอนั้นพูดกับฉัน แต่ผู้ชายคนนั้น มันไม่ใช่ฉัน ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย ที่ขาดอากาศจะหายใจ ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง แล้วมันทะลุถึงหัวใจ เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร ไม่มีอีกแล้ว กับเธอ ไม่มีเหลือสักอย่าง .... อยากตาย เสียใจ แค่ไหน ถ้าอยากรู้ บอกเธอได้คำเดียว .... อยากตาย.... ส่วนใหญ่เวลาคนเราจะชอบเพลงซักเพลงนึงเค้ามองกันตรงไหนบ้างนะ
คนร้อง เสียงร้อง เนื้อหา หรือดนตรี
เพลงนี้ฟังแล้วรู้สึกบีบหัวใจพิกล คงเพราะเป็นคุณอ๊อฟร้องด้วยแหละ
ร้องได้เจ็บปวดดี ยิ่งดูMVแล้วนะ น้ำตาไหลได้จิงๆนะ
แต่เรารู้สึกว่าที่สำคัญ
คนแต่งเพลงนี้..คุณสีฟ้า
ทั้งที่เค้าก็ไม่ได้มีประสบการณ์แบบนี้ซะหน่อย
แต่สามารถหาถ้อยคำมาเรียงร้อยให้สามารถสื่อถึงเรื่องแบบนี้ได้
"ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง
และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย ที่ขาดอากาศจะหายใจ ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง แล้วมันทะลุถึงหัวใจ" ชอบประโยคนี้ ฟังแล้วรู้สึกไปด้วยเลยอ่ะ
แต่ไม่ได้อยากตาย..อย่างเพลงนะ
ชีวิตเรามีค่าเกินกว่าจะคิดแบบนั้นได้
อย่างน้อย..เราก็ถูกกำหนดมาให้ช่วยเหลือคนอีกมากมาย
แต่ที่มาพร่ามอยู่นี่ก็แค่อยากบอกถึง
ความสวยงามของบทเพลงที่คนมักลืมไปว่า
คนที่สุดยอดจริงๆคือ"คนแต่งเพลง"นะ
ฉะนั้น หลังจากฟังเพลงแล้วรู้สึกชอบ
ก็อย่าลืมถามว่า"ใครเป็นคนแต่งเพลงนี้นะ?"
ps.ซื้ออัลบั้มนี้มาทันทีหลังจากที่รู้ว่าเพลงนี้คุณสีฟ้าแต่ง
และกลายเป็นชอบศิลปินอย่างคุณอ๊อฟ
ที่ร้องเพลงและแสดงmvได้ดีมากๆไปเลยล่ะ
ขออีกเพลงนะ เพลงนี้...โดน
ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง 28 luglio Friday nightมะวานวันศุกร์ ได้ไปเที่ยวกลางคืนเป็นครั้งแรก
ตอนแรกก็เห็นอิ่มกะอ๊อฟชวนๆกันไปอยู่
เราเลยขอไปด้วย ก็อารมณ์อยากลองอ่ะ
เห็นเพิร์ลชวนหลายทีละเราไม่กล้าไปซะทีเลย
วันนี้เบื่อๆ เลยไปซักครั้งดีกว่า ลากอรไปด้วยจนได้
ก็มีไปกันเยอะมากเลยนะคณะเรา มีพี่อั้นไปจองโต๊ะไว้ก่อน
ที่ ร้าน2สลึง แถวทองหล่อ
คนที่ไปเท่าที่จำได้ก็มี เรา เพิร์ล อิ่ม อร จ้อก อ๋อง อ๊อฟ
น้องรัณ น้องเต้ น้องนก น้องม่อน น้องก๊อก(ใช่ชื่อนี้ป่าวหว่า)
น้องสน น้องแม้ว น้องยิ้ม น้องเมฆ
พี่อั้น พี่อาร์ท(พี่ชายพี่อั้นและเพื่อนพี่อาร์ทอีกมากมาย)
มีพี่เด่นน้องชายของคุณพี่โด่งAF3ที่เราแอบเชียร์ด้วย
น่ารักดี หน้าคล้ายๆกัน แต่ไม่สูงและหน้าไม่ยาวขนาดพี่โด่งอ่ะ
>>2ทุ่มครึ่ง นั่งBTSไปลงทองหล่อ ช่วงนี้BTSแน่นมากขยับไม่ได้อ่ะ
มีผู้หญิงคนนึงเอาหน่มน๊มมากดมือเราที่เกาะเสาอยู่ คือแบบ..
ถ้าปล่อยมือชั้นจากระเด็นไป แต่ถ้าเกาะไว้ก็สยึ๋มกึ๋ยพิกล
ขนาดคนลงไปแล้วเจ๊ยังกดลงมาอย่างมั่นคง ฮ่วย..>.<"
แล้วต่อTAXI ไปร้าน2สลึง
เราว่าถ้าไม่มืดและคนไม่เยอะ คงดูออกว่าร้านก็สวยดีนะ
จะเข้าไปก็ต้องมีตรวจบัตรประชาชนก่อน
(พี่เค้ามองงงๆ ไม่ต้องทำหน้างงนะพี่
คนในรูปกะเจ้าของบัตรอ่ะคนเดียวกัน...แปลว่าไรง่ะ-_-")
ในร้านมีวงดนตรีเล่นและร้องกันอย่างเมามันอยู่
มีโต๊ะเล็กๆที่มีคนเป็น 10 ยืนดึ๊งดึ่งล้อมรอบ
บนโต๊ะวางแต่ขวดเหล้า โซดา โค้ก น้ำเปล่าและแก้วจนเต็ม
โต๊ะที่พี่อั้นจองให้เป็นโซฟาด้วย ค่อยยังชั่ว เพราะพอดึกๆ
เค้าจะเก็บเก้าอี้ไปหมด แต่โซฟามันเก็บไม่ได้หนิ
ร้านนี้มองๆไป คนที่มาเป็นระดับไฮโซอ่ะ ก็ดีนะ เจอเด็กๆดึ๊งดึ่งเราคงรับไม่ได้
ได้รู้อีกอย่างว่า ความมืดกะแสงสลัว ทำให้ทุกคนในร้านดูหน้าตาดีขึ้นได้จิงๆ
>>โดนด่าเหมือนกันว่ามาแล้วจามานั่งทำไม
จุดประสงค์ที่เรามาก็แค่อยากมาดูอ่ะ เต้นดึ๊งดึ่งไม่เป็น
เห็นทุกคนเต้นเก่งๆดูหนุกหนาน เราก็รู้สึกสนุกไปด้วยนะ ไม่ได้เบื่อเลย
ก้ไม่ได้อยากรีบกลับนะ เรื่อยๆอ่ะ แค่เหม็นบุหรี่ แต่อยู่ๆไปก็ชิน แสบจมูกจนชิน
นั่งๆไปมันก็ดูแปลก เพราะคนอื่นเค้าเต้นกันหมด
เราก็โดนดึงออกไปเต้นด้วย ไม่ไปก็คงน่าเบื่อ ก็เลยออกไปเต้นด้วย
ก็โยกๆไปมา ทำได้แค่นั้นแหละค่า ตัวมานแข็ง เต้นไหลๆแบบคนอื่นไม่ได้อ่ะ
อรนี่ดิ้นกระจาย งงว่าไคชวนไคมาฟะ คนชวนนั่งเฉย(ช้านเอง)
ห้องน้ำก็ดีนะ แต่ฝ่าคนไปลำบากมาก ต้องแทรกฝูงคนไป
ทำตัวให้บางที่สุดเท่าที่จะทำได้(ยากจัง)
ตอนแรกๆกินแค่น้ำเปล่า เข้าห้องน้ำไป 2 รอบ
พอดึกๆเราเริ่มง่วงอ่ะ เมาควัน แสบตาแสบจมูก เลยแอบนั่งอู้
โดนเพื่อนๆน้องๆดึงออกไปเต้น แล้วเอาแก้วโค้กที่ผสมเหล้ามาให้เรากิน
กินไปหลายอึกอยู่ เพราะแก้วมันลอยมาหลายที
เซๆพิกลอ่ะ ง่วงกว่าเดิมด้วย อ๋อ..นี่คือเมาเหรอ เออ เราคออ่อนนะ
>>ไปห้องน้ำอีกที พาน้องนกไป น้องนกเมาจริงจัง พาพี่เดินหลงไปอีกทาง
ก็งง นึกว่าน้องนกจาหลบฝูงชน แล้วน้องนกก็หันไปมางงๆ
อ่อ..หลงนี่เอง เหอะๆ เด๋วพี่นำเองละกันนะจ๊า..
มาคราวนี้ได้เห็นคนเมาหลายรูปแบบ
น้องนก..เมา..อ้วก..หลับ
ตาจ้อก..เมา..โวยวาย..ชวนโต๊ะข้างๆคุย...เหวี่ยงตัวอ้วนๆไปมา..น่ากัวโดนลูกหลงเจงๆ
น้องสน..เมา..หัวเราะ..เต้นเซิ้ง(แต่ยังน่ารัก55)
พี่อั้นกะพี่ชาย เหมือนกันจริงๆเลย ดูเฮฮาน่ารักเหมือนกัน เสียงก็เหมือนกันแฮะ^_^
พอหลังเที่ยงคืน เราก็ง่วงมากละ ไม่มีแรงแล้วอ่ะ เลยนั่งงัวเงียอยู่
คนอื่นเค้า...ดึ๊งดึงดึงดึง ดะดึ่งดึ่งดึ่ง...\\>v<//
น้อยหน่า.......งัวเงียงัวเงียงัวเงีย....-_-zZ
กว่าจากลับก็ตี2 ร้านปิดตามกฎหมาย นั่งTAXIกลับ
สรุปความได้ว่า....จากประสบการณ์ของผม...
จิงๆก็ไม่ได้ไม่ชอบนะ ให้ไปอีกก็อยากไปนะ แต่ไม่กล้าแล้วล่ะ
เกรงใจจะดูเป็นภาพกระชากอารมณ์คนอื่นเกินไป
ที่คนอื่นเค้าเต้นๆๆๆ แต่มีกะเหรี่ยงตัวนึงนั่งง่วงเฉยอยู่ เหอะๆ
(แต่เรารู้สึกว่า..ก็ชอบนะ เด๋วไปฝึกเต้นดึ๊งดึ่งกะกินยาบ้ามาก่อนละกัน..จาเริน)^o^/ โห ถ้าตรงก็ดีเด่ะ
22 luglio ไปดูงานมะวานไปดูงานที่รพ.บำรุงราษฎร์ มาล่ะ
เป็นกิจกรรมที่พี่ๆศิษย์เก่าเค้าจัดให้พวกเราปี6
ได้ออกไปดูการทำงานของทันตแพทย์ที่ทำงานอยู่ที่ต่างๆกัน
จริงๆมีรพ.รัฐบาลด้วย แต่ยกเลิกไป ไม่รู้ทำไมอ่ะ
ก็เลยเหลือรพ.เอกชน คลินิก และlab
ที่แรกที่เราไปคือเมื่อวานเป็นรพ.เอกชน หรูหราไฮโซมากมาย
นัดเจอเพื่อนๆที่อนุสาวรีย์ชัยนั่งแท้กซี่ไปไม่ไกล ถึงเร็วมากเลย
แว้บแรกที่แท้กซี่มาจอด เอ๊ะ..นี่มันรพ.หรือโรงแรมฟะคะ
ขนาดลงแท้กซี่ยังมีพนักงานมาเปิดประตูให้อ่ะ
ดีนะที่ใส่ชุดคลินิกมากัน รู้สึกว่ากะเหรี่ยงน้อยลงหน่อย
ตอนแรกก็แอบบ่นว่าทามมายต้องชุดคลินิกด้วยอ่ะ ขี้เกียดซัก
มองไปเห็นstarbuck, au pon pang, Mcdonaldและร้านอาหารจีนสุดหรู
พอเพื่อนๆมาครบเจก็โทไปหาพี่คนที่จะมาพาพวกเราทัวร์
พี่เค้าให้เราขึ้นไปชั้น 3 ซึ่งเป็นศูนย์ทันตกรรม
ใกล้ๆกันมีศูนย์สุขภาพจิตด้วย ทุกคนหันไปหาปอยกันหมด55
พี่คนที่ดูแลพวกเราเป็นรุ่น14 (เรารุ่น35อ่ะ) ชื่อพี่ชัยวัฒน์
พี่เค้าเล่าว่ามีคนไข้โรคจิตถูกส่งมาทำกะเค้าบ่อยเหมือนกัน
พาเดินวนในศูนย์ทันตกรรมแป๊บเดียวเพราะทีคนไข้เยอะ เกรงใจ
มีห้องทำฟันประจำของหมอแต่ละคน เจออ.ศิริพร อ.พรรัชนีด้วย
นอกจากนี้ก็ยังมีห้องเอ๊กซเรย์แบบshort cone อีก2ห้อง
(ถ้าแบบextraoralจะอยู่ที่ชั้น2)
มีห้องเก็บวัสดุ แล้วก็ยังมีห้องเทปูนด้วย
คนไข้ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติ พวกแขก อาหรับ แอฟริกาก็เยอะ
เลยมีเคาเตอร์ต่อวีซ่าให้ด้วย
นอกจากนี้ก็ยังมีจุดที่รับแจ้งเรื่องร้องเรียนจากคุณชาวต่างชาติอีกด้วย
บริการประทับใจจริงๆ ใครสนใจเป็นล่ามภาษาต่างๆก็มาสมัครได้นะ
ในชั้น3ก็ยังมีแผนกหูตาคอดวย เพราะทำงานเกี่ยวเนื่องกันกะเรา
แล้วก็มีศูนย์หัวใจ ภูมิแพ้ แล้วก็สูติอีกด้วย
ชั้น2เป็นOPDรวม มีห้องจ่ายยาตรงกลาง(ถ่ายรูปไม่ได้อ่ะ ว๊า..)
วันนี้ที่รพ.มีจัดงานของเด็กๆอยู่ชั้น12 พี่เค้าก็พาไปดู
ว่าที่หมอฟันทั้งหลายก็เด็กแตกค่ะ วิ่งเริงร่าเข้าไปในงาน
เด็กๆสมัยนี้น่าอิจฉาจริงๆนะ มีซุ้มให้เล่นเยอะแยะ(อยากเล่นง่า)
ชอบซุ้มถ่ายรูปที่มีเก้าอี้แบบหรูขนาดเล็กให้เด็กนั่งถือช่อดอกไม้
ฉากหลังเป็นฉากแนวฝรั่งเศสกลางคืนมีโคมไฟและริมแม่น้ำ
มีคนเป่าฟองสบู่ลอยฟุ้งๆ มานจาน่ารักเกินปายละ(อิจฉาเด็กๆๆ)
จากนั้นพี่เค้าก็พาไปอีกตึก เลี้ยงขนมพวกเรา au pon pang
นั่งกินและคุยกันไปจนเกือบเที่ยงก็แยกย้ายกันไป
เพราะพี่เค้าต้องไปรับลูกอ่ะ ก็ไม่แปลกนะ ดีค่ะ จะได้กลับเร็ว
นั่งแท้กซี่กลับเหมือนเดิม เดินอนุสาวรีย์เป็นเพื่อนเจแป๊บนึงก็กลับ
มะวานซืนก็ไปสวนลุมไนท์บาซ่ามากะเกตุและเพิร์ล
ฝนตกด้วยแต่ก็ตั้งใจจะไปแล้วอ่ะ
อยากจะรู้ว่าที่นี่เป็นยังไง ไม่เห็นมีชิงช้าสวรรค์เลยแฮะ
...คงมีแค่ตอนช่วงสิ้นปี-ปีใหม่...
20 luglio น้อยใจนะมาบ่นอ่ะ เราก็น้อยจายเป็นนะ
ไม่ใช่ "น้อยหน่ามันไม่คิดอะไรหรอก"
โทบอกกันซักนิดก็ยังดี
อย่างน้อยถ้าเราไม่เอา"คะแนน"
เราก็บอกเองแหละว่าไม่เป้นไร
พยายามคิดอยู่ว่าเค้าแค่ไมทันได้นึกถึง แค่นั้นเอง
ก็รู้อ่ะนะ แต่ขอหน่อยนะ ขอเราแอบน้อยใจหน่อย
ก็มันห้ามความรู้สึกไม่ได้อ่ะ
ขอโทดจิงๆที่เราน้อยใจ ก็ทำได้แค่
รู้สึกแย่ก็หนีไปไกลๆ ตอนเย็นมะวานเลยไม่อยากอยู่คณะ
เด๋วเราก็หายเองแหละ จะไปว่าไคเค้าได้
ดูดิ บ่นไป ไคเค้าจะรู้ เค้าก็ไม่เห็นจะรู้เลยว่าเรา"แอบ"น้อยใจ |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
*FRuiT%e1%83%a6+.%e2%80%a2%c2%b0%e2%80%a2.%e2%98%85*+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
